رفتی و در
فراقت خاک سیه به سر شد صحرا و کوه و هامون از آب دیده تر شد گفتم مگر به گریه آرام گیرد این دل دامان جامه تر شد احوال دل بتر شد گفتم مگر به زاری عزمت دگر نمایم هیچ اعتنا نکردی آن گریه ها هدر
برچسب:
نویسنده: نوید نعمتی
تاريخ: شنبه
20 مرداد
1397 ساعت: 5:38